Wraz z ojcem Józefem i braćmi przystąpił do konfederacji barskiej w 1768 roku, zob. konfederacja barska. Niewątpliwemu talentowi wojskowemu zawdzięczał wybicie się na czoło oddziałów konfederackich: pułkownik, potem regimentarz. Sławę najwybitniejszego wodza konfederacji przyniosła mu wyprawa litewska (1769r).

5 VIII 1769r zostaje marszałkiem łomżyńskim, w kościele bernardyńskim, składa przysięgę: "Ja Kazimierz, przysięgam.....nieprzyjaciół ojczyzny wszystkimi siłami gromić powinien będę i wpóty wiernie i statecznie w tem zbawiennem dla ojczyzny dziele trwać mam, póki wiara święta katolicka, wolność, prawa starodawne i swobody ojczyste ocalone i ubezpieczone, tudzież Rzeczypospolita(..) zupełnie nie będzie uspokojona....”

1772 roku po upadku konfederacji (zakończonej pierwszym rozbiorem Polski) Pułaski rozpoczyna okres tułacza:

- wyjazd do Drezna

- marzec, 1773 r. przybywa do Paryża, gdzie dochodzi go wiadomość o skazaniu przez sąd sejmowy na karę śmierci oraz utratę czci i majątku

- 1774 r. wyrusza do Turcji z 22 osobowym oddziałem

epizod turecki: u boku wielkiego wezyra Tureckiego rusza na Rosjan pod Szumlą. Walka o kończy się klęską. Pułaski w przebraniu tureckim przedostaje się do Izmiru, wsiada na statek i płynie do Francji

konfederacja barska 1768: zawiązuje się w okresie, kiedy na tron Polski powołano, popieranego przez Rosję Stanisława Augusta Poniatowskiego. Król ten nie cieszył się sympatią szlachty. Przeciwnik liberum veto, wolnej elekcji, zwolennik reform. Mimo oporu sił wstecznych i sprzeciwu Rosji udało się jednak przeprowadzić w kraju pewne reformy, zmierzające do umocnienia jego obronności. Powołano do życia oficerską szkołę wojskową, powstała komisja wojskowa, komisja skarbowa, postanowiono energicznie ściągać podatki.

Broniąc „wolności i wiary”, konfederaci mimo patriotycznych motywów i wrogie- go stanowiska wobec Rosji stali na pozycjach, wstecznych. Nie rozumieli, że stare przywileje, którymi szczyciła się szlachta, są nie mniejszym nieszczęściem Polski niż zagrożenie zewnętrzne ze strony państw ościennych.

Caryca Katarzyna wysłała przeciwko konfederatom swe wojska. Rozumiała, że Polacy mimo słabości nie ulegną łatwo i nigdy nie pogodzą się z przemocą. Mocarstwa ościenne coraz jawniej planowały rozbiór Polski.

„Przybyłem tutaj , gdzie broni się WOLNOŚCI,

aby jej służyć, dla niej żyć lub umrzeć....”

1777 r. wypływa statkiem, trójmasztowcem „ Massachusetts” z portu Nantes, 23 lipca staje na amerykańskiej ziemi.

cyt .listu Franklina do Waszyngtona:

Obietnica złożona Franklinowi, że będzie walczył za wolność Stanów Zjednoczonych, była jedyną, którą dotrzyma.

Z Bostonu udaje się Pułaski do Filadelfi, gdzie przed Kongresem przedstawia memoriał o powołaniu korpusu ochotników konnych.

17 września otrzymuje nominacje od Kongresu, dowództwo nad kawalerią w stopniu brygadiera - Generał Armii Kontynentalnej.

Historia Legionu:

wiosna 1778r dostaje pozwolenie na utworzenie legionu, który ma składać się z 68 kawalerzystów, 200 piechoty (w sumie około 300 żołnierzy).

W gazetach ukazały się ogłoszenia o werbunku. Żołnierz legionu dostanie 1130 dolarów, za co otrzyma: karabin, grzebień, czapkę, spodnie, 2 pary pończoch, 2 pary kamaszy, 3 pary butów, kartusz

kawalerzyści dodatkowo: lancę, siodło, buty wysokie, kantor, szczotkę, zgrzebło, mantelzak, juki

„New Jersey Gazette” z 23 kwietnia 1778r. informuje:

Wiosną 1778 r. legion otrzymuje sztandar, zrobiony przez siostry Morawskie(przetrwał wieki i znajduje się w muzeum w Baltimore).

sztandar - Złotą nicią na błekitnej stronie 13 gwiazd symbolizuje 13 stanów.

Gwiazda trzynasta po środku jest wielka, bo rozpiera ją „wszystko widzące oko opatrzności”. W gwieździe trójkąt, a w trójkącie oko. Wkoło gwiazd napis „Non alius regit” /nie inny włada/, a w rogach sztandaru cztery wybuchające ogniem granaty. Na stronie pąsowej, w środku spleciono litery /United States/ i napis wkoło pozłocisty „Unita virtus fortior” /zjednoczone męstwo silniejsze/.

Sztandar został zamówiony przez Pułaskiego i przez niego opłacony.

Kolebką legionu było Boltimore, 29 lipca 1778 r. odbyła się pierwsza defilada legionu. Pierwszy publiczny pokaz dziwnych jeźdźców, którzy mają nad sobą las tyczek zproporczykami. Te tyki - to lance, ta konnica to ułani.

Pułaski wraz z legionem wyrusza do Filadelfii i prosi o rychłe wysłanie na pole walki.Dostaje rozkaz Waszyngtona; wyruszyć do New Jersej aby odeprzeć atak Anglików

Pierwsza bitwa Legionu: Little Egg (Małe Jajo) leży nad otwartym Atlantykiem na jeziorze półwyspu New Yersej , między ujściem rzeki Delaware i Hudson. Anglicy zaatakowali nocą, podstępem, legion poniósł straty i pierwszą plamę na honorze.

10 listopada - rozkaz ,niech idą na Minisink,na pogranicze z indiańskimi plemionami.Pułaski jest w depresji , pisze do Waszyngtona :

Pułaski myśli o wyjeździe do Europy, czuje się upokorzony.Dostaje rozkaz wymarszu do Południowej Karoliny.Walcząc z Anglikami na czele własnego legionu dawał przykłady niezwykłej brawury, jak pod Charleston, czy Savannah, gdzie odnosi śmiertelną ranę.

szabla - szablę Pułaskiego przekazano Waszyngtonowi, który w swoim rozkazie z dnia 17 listopada 1779 wyznaczył dla wart obozowych hasło: Pułaski - odzew: Polska.

pogrzeb : Kula ugodziła obok pachwiny, po trudnej operacji wyjęto ją. Rannego przeniesiono na bryg „Wasp” / po polsku „Osa”/. 11 listopada statek otrzymał rozkaz wypłynięcia do Charlestonu, by zawieść tam rannych. Kazimierz Pułaski nie odzyskał przytomności, zmarł w wysokiej gorączce. Urządzono mu morski pogrzeb: zwłoki wrzucono do Atlantyku.

Ceremonia symbolicznego pogrzebu była wyjątkowo okazała. Całun żałobnego płótna niosło 6 oficerów (3 amerykańskich, 3 francuskich), za nimi prowadzono czarnego konia Pułaskiego. W kościele protestanckim odbyła się msza na cześć bohatera, który legł za wolność Stanów Zjednoczonych, mając zaledwie 33 lata.

W kraju został zrehabilitowany w 1793 roku przez konfederację targowicką, ale liczne dowody pamięci o nim zaczęły się mnożyć dopiero po I wojnie światowej.